Fort De Ruyter, Vlissingen

Van Ark

Verzamelgebieden waar dit artikel bijhoort:
Zeeland - Coupure_aan_de_Schroeweg,_Middelburg - Coupure_Kanaalweg,_Middelburg - Vesting_van_de_stad_Middelburg,_Middelburg - Voormalig_Fort_Rammkens,_Middelburg - Fort_Den_Haak,_Veere - Hulsters_Molen,_Sluis - Buitenhaven,_Middelburg

Inventarisatierapport CHS (2006)

Gemeente: Vlissingen

Straat: n.v.t.

Naam: Fort De Ruyter

Datering: 1913

Categorie soort: Defensie

Waarderingscriteria: Restant van een nooit afgebouwd, relatief "jong" fort

Redengevende omschrijving: Forten, schansen en batterijen zijn zelfstandige, aan alle kanten te verdedigen vestingwerken, met een vier-, vijf- of zeshoekige hoofdvorm. Aanleg gebeurde vaak als onderdeel van een defensieve linie of stelling. Een schans is een klein type fort met meestal een ondersteunende functie in een linie. Hiervoor werd ook wel de benaming batterij gebruikt. Gemeenschappelijk bij forten, schansen en batterijen is de toepassing van wallen en grachten.

Geschiedenis: Het eerste Fort de Ruyter was een redoute, aangelegd door de Fransen voor de Engelse invasie van 1809. Het werk, toen Fort Saint-Hillaire geheten, had de vorm van een onregelmatige zevenhoek en was omgeven door een natte gracht. Na 1809 zou het deel gaan uitmaken van nieuw Franse kustverdedigingswerken aan de Westerschelde. Onder Nederlands bewind werd het fort herdoopt in Fort de Ruyter; in de 19e eeuw is het afgebroken. In 1903 kwam een commissie met het voorstel bij Vlissingen een nieuw kustfort te bouwen. Dit werd nodig geacht om de Nederlandse neutraliteit op de Westerschelde te handhaven. Er werd echter weinig prioriteit gegeven aan de bouw van het fort, discussies binnen de overheid zorgden voor vertraging. In 1913 werd dan toch begonnen, maar het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog verhinderde de verdere uitvoering van de plannen, onder meer omdat Duitsland het bestelde geschut niet leverde. Uiteindelijk werd in 1918 besloten het werk niet te voltooien; in 1926 werd het onvoltooide als vestingwerk opgeheven (T. de Kruijf, Baakbergen J. e.a., Atlas van de historische vestingwerken in Nederland. Zeeland, Utrecht, 2004, p. 128, DG Ruimte Den Haag (ed.), Het post-militaire landschap. Een overzicht van linies en stellingen in Nederland, 2004).

Belangrijkste kenmerken: Verhoging in het landschap, deels begroeid. Contouren van het fort enigszins herkenbaar.

Waarderingsvoorstel: Hoog